Μία παράκαμψη.
Μία απόφαση.
Μια ιεραποστολή που έμεινε.
Klenovec, Σλοβακία · 2016 – 2020
Το όνειρο
“Το όνειρό μου ήταν να γίνω διάσημος σχεδιαστής, να βγάλω πολλά χρήματα και να δίνω διαλέξεις σε όλο τον κόσμο.”
“Mým snem bylo stát se slavným designerem, vydělávat hodně peněz a přednášet po celém světě.”
— Martin, ιδρυτής
Φαινόταν να πετυχαίνει. Δεν είχε κλείσει ακόμα τα δεκαεννιά και ήδη δέχονταν παραγγελίες από όλο τον κόσμο και από τις μεγαλύτερες τσεχικές εταιρείες. Έγινε επικεφαλής σχεδιαστής στην Kiwi.com — τότε το ταχύτερα αναπτυσσόμενο τσεχικό startup — και συγκρότησε εξαρχής ολόκληρη τη σχεδιαστική ομάδα.
Απομακρυσμένη εργασία, διεθνείς πελάτες, μια καριέρα που έδειχνε ακριβώς προς την κατεύθυνση που είχε σχεδιάσει. Το μέλλον ήταν ανοιχτό.
Η λάθος στροφή
Μαζί με συναδέλφους, αγόρασε ένα σπίτι στο Klenovec — ένα χωριό στην κεντρική Σλοβακία. Η περιοχή τον απασχολούσε καιρό: σοβαρή ανεργία, υψηλά ποσοστά διαζυγίων, ναρκωτικά. Ήταν νέοι και πίστευαν ότι μπορούσαν να βοηθήσουν.
Μια μέρα, καθώς πήγαινε σε έναν τεχνίτη, έκοψε δρόμο — και έστριψε σε ένα αδιέξοδο σοκάκι στην άκρη του χωριού. Κατευθείαν μέσα σε έναν οικισμό Ρομά.
“Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα έρθει αντιμέτωπος με τη φτώχεια. Με χτύπησε στην καρδιά — και παρόλο που δεν αγαπούσα τους Ρομά, μάλλον το αντίθετο, ήθελα να βοηθήσω.”
“Až do té doby jsem nehleděl chudobě tváří v tvář. Zasáhlo to moje srdce a ačkoli jsem neměl Romy v lásce, spíše naopak, chtěl jsem jim pomoci.”
— Martin
Είναι ειλικρινής σχετικά με την προκατάληψη. Οι περισσότεροι άνθρωποι στη Σλοβακία τη φέρουν. Είναι το ίδιο ειλικρινής ότι κάτι μετατοπίστηκε αμέσως — όχι παρά την προκατάληψη, αλλά μέσα από την ίδια τη συνάντηση. Η πραγματικότητα ήταν πολύ συγκεκριμένη, πολύ ανθρώπινη για να χωρέσει στην κατηγορία.
Μπαλόνια, σπασμένες κιθάρες και επιμονή
Επί αρκετούς μήνες έπαιρνε θάρρος και απλώς προσευχόταν. Έπειτα πήρε μια χούφτα μπαλόνια, ελπίζοντας να τραβήξει τα παιδιά και να ξεκινήσει το παιχνίδι. Λειτούργησε. Αλλά αυτό που ακολούθησε απαιτούσε κάτι περισσότερο από ενθουσιασμό.
“Χρειάστηκε επιμονή, πολλές ώρες στα γόνατα, συχνή Θεία Κοινωνία, αμέτρητα χαμένα μπαλόνια, αρκετές σπασμένες κιθάρες και skateboards που έγιναν προσάναμμα — αλλά σταδιακά κατάφερα να κερδίσω την εμπιστοσύνη της κοινότητας.”
“Stálo to vytrvalost, mnohé chvíle na kolenou, časté svaté přijímání, nepočítaně ztracených balonů, několik rozbitých kytar a skateboardů rozštípaných na dříví, ale postupně se mi podařilo získat důvěru komunity.”
Η μετακόμιση
Υπάρχουν μικρές θυσίες, και υπάρχουν και μεγαλύτερες. Κατάλαβε ότι αν μιλούσε σοβαρά για βοήθεια, έπρεπε να ζήσει ανάμεσά τους — να τους γνωρίσει από μέσα. Αυτό σήμαινε να μετακομίσει σε μια ξύλινη καλύβα μέσα στον οικισμό.
“Μερικές φορές ο Θεός μάς ζητά μικρές θυσίες, ώστε να ωριμάσουμε για μεγαλύτερες — γιατί Εκείνος έδωσε ολόκληρη τη ζωή Του για εμάς. Ήξερα ότι αν ήθελα να πάρω σοβαρά αυτή τη βοήθεια, έπρεπε να ζω ανάμεσά τους, να τους γνωρίσω από μέσα.”
“Někdy však od nás Bůh žádá drobné oběti, abychom dozráli do obětí větších... Věděl jsem, že pokud to chci s pomocí myslet vážně, potřebuju žít mezi nimi, poznat je zevnitř, jinými slovy přestěhovat se do dřevěné chatrče v osadě.”
Κοιτώντας πίσω, λέει ότι ήταν μία από τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής του. Συνέχιζε να εργάζεται απομακρυσμένα — ακόμα στην Kiwi — αλλά η καρδιά του είχε ήδη μείνει στο Klenovec. Οι δύο κόσμοι έτρεχαν παράλληλα και το χάσμα γινόταν όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθεί.
Michaela
Τότε συνέβη κάτι αναπάντεχο. Στην προσευχή και στη μελέτη της Γραφής ένιωσε να καλείται να αφήσει την αναπτυσσόμενη ιεραποστολή στο Klenovec και να επιστρέψει στο Brno. Δεν μπορούσε να το εξηγήσει λογικά.
“Το πνεύμα όπου θέλει πνέει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλ' ουκ οίδας πόθεν έρχεται και πού υπάγει· ούτως εστί πας ο γεγεννημένος εκ του Πνεύματος.”
Στο Brno γνώρισε τη Michaelu — τη Michalku. Πτυχιούχο ψυχολόγο. Όταν της είπε τι έκανε στο Klenovec, τον κατάλαβε με τρόπο που μετρούσε. Παντρεύτηκαν στις 25 Αυγούστου 2018 και εκείνη μετακόμισε μαζί του.
Η Michalka έφερε κάτι που έλειπε από το έργο: τρυφερότητα, ζεστή καρδιά και κάποιον που μπορούσε να εργαστεί με τα κορίτσια της κοινότητας. Δεν ήρθε για να βοηθήσει στο έργο του. Έγινε δικό τους.
“Michalka je vystudovaná psycholožka, ale teďka hlavně vzorná maminka a hospodyňka. Dala celé práci něhu a laskavé srdce, které jí před tím scházely. Také doplnila chybějící článek práce s děvčaty.”
Μαζί εργάζονταν για αυτό που είχαν καταλήξει να θεωρούν πιο σημαντικό: να οδηγούν τους ανθρώπους στην εργατικότητα και την ειλικρίνεια, να μαθαίνουν στα παιδιά να διαβάζουν και να γράφουν σωστά και να τα διαπλάθουν στη χριστιανική πίστη και ηθική.
Τον Οκτώβριο του 2019 γεννήθηκε ο γιος τους, ο Adam.
Νομικά κατοχυρωμένη
Το καλοκαίρι του 2020 ίδρυσαν επίσημα την Kresťanská rómska misia — τη Χριστιανική Ιεραποστολή Ρομά. Καταχωρισμένο μη κερδοσκοπικό σωματείο. Έτσι το έργο πήρε επίσημη μορφή: τη δυνατότητα να προσλαμβάνει προσωπικό, να ξεκινά προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και να λογοδοτεί πέρα από τις προσωπικές προθέσεις.
Τον Μάιο του 2021 γεννήθηκε η κόρη τους, η Mária.
Στην ανατολή, και ακόμα σε κίνηση
Ο Martin και η Michaela ζουν τώρα στην ανατολική Σλοβακία με τα τέσσερα παιδιά τους. Το έργο επεκτάθηκε — νέες κοινότητες, νέες ενορίες, νέοι εργάτες υπό εκπαίδευση. Αυτό που ξεκίνησε με μια χούφτα μπαλόνια στο Klenovec είναι σήμερα ένα δίκτυο ενοριών που φτάνει σε κοινότητες Ρομά σε όλη τη Σλοβακία.
Αυτό που δεν έχει αλλάξει είναι η αρχή: δεν στέλνεις βοήθεια από μακριά. Πας. Μένεις. Αφήνεις να σου κοστίσει κάτι αληθινό.
Βοηθήστε να ιδρυθεί η επόμενη ενορία.
Η υποστήριξή σας ιδρύει ενορίες, εκπαιδεύει ηγέτες και μεταμορφώνει κοινότητες.